De meldplicht bij de ACM: termijnen, impact en een plan

De ACM verwacht niet dat een Nederlandse webshop zwijgt als de dienst niet toegankelijk is. Herstel komt eerst. Lukt dat niet binnen de termijn die bij de ernst hoort, dan moet de aanbieder melden: welke onderdelen, welke impact, en een plan. Dit artikel volgt de uitleg van de ACM. Het geldt niet voor Belgische shops, en niet voor diensten die in Nederland onder een andere toezichthouder vallen.

Eerst herstellen, dan pas melden

De ACM zegt het in deze volgorde. Is de e-handelsdienst niet toegankelijk volgens de regels, dan herstel je dat direct. Lukt dat niet, dan meld je het. Is het wél op tijd hersteld, dan hoef je dat probleem niet te melden. Een melding is dus niet de eerste reflex, en ook niet iets om “voor de zekerheid” leeg te versturen.

Niet elke site meldt bij de ACM. Webshops en elektronische communicatiediensten wel. Bankdiensten en financiële e-handel melden bij de AFM. E-boeken en audiovisuele mediadiensten bij het Commissariaat voor de Media. Ondernemersplein zet die verdeling naast elkaar. Een concepttekst die op de ACM is geschreven, hoort niet in een andere brievenbus.

Vier niveaus, twee termijnen

De ACM onderscheidt vier niveaus van impact op de consument. De formulering hieronder is een samenvatting, geen citaat om in een melding te plakken.

  • Kritiek. Een consument met een beperking kan de dienst niet gebruiken. De fout is niet te omzeilen.
  • Serieus. Een deel van de dienst lukt niet, of alleen met veel moeite.
  • Matig. Het gebruik wordt lastiger, maar het is niet onmogelijk.
  • Klein. De consument kan de fout makkelijk omzeilen en de dienst wel gebruiken.

Daar horen twee termijnen bij, gerekend vanaf het moment dat bekend is dat de dienst niet aan de regels voldoet:

  • Eén week voor kritiek en serieus, tenzij het binnen die week al is hersteld.
  • Eén maand voor matig en klein, tenzij het binnen die maand al is hersteld.

In de melding geef je aan welke onderdelen niet toegankelijk zijn, welk impactniveau daarbij hoort, en een plan om de dienst wel toegankelijk te maken. Je noemt ook een datum waarop je verwacht dat dit klaar is. Verschuift die datum, dan doe je een nieuwe melding. Komen er later problemen bij met een hoger impactniveau dan je al meldde, dan ook.

Uitzonderingen moet je ook melden

De wet kent twee gronden om een eis niet toe te passen: een fundamentele wijziging van de dienst, of een onevenredige last. Geen van beide is een stilzwijgen. De ACM verwacht ook dán een melding. De afweging moet de omstandigheden uit de richtlijn meenemen. En artikel 6:230fc lid 3 BW zegt dat een dienstverlener die financiering krijgt om de toegankelijkheid te verbeteren — publiek of privaat — zich niet op de onevenredige last kan beroepen.

Wat een concept niet is

Een begeleid concept kan de onderdelen, het impactniveau en een lege plek voor het plan alvast in gewone taal zetten. Dat is een klad. De ondernemer blijft verantwoordelijk voor de inhoud, voor de keuze van het niveau, en voor het daadwerkelijk versturen. Een concept dat een week op een bureau blijft liggen, haalt de termijn van de ACM niet in.

Een geautomatiseerde scan helpt om kandidaten te zien: dingen die een programma kan meten. Hij deelt die niet vanzelf in als kritiek, serieus, matig of klein. Die indeling gaat over de impact op een consument met een beperking, en die moet een mens maken. De scan vindt bovendien alleen een deel van de problemen. Wat hij niet ziet, kan nog steeds gemeld moeten worden als iemand het wél ziet.

Voor de context van wie er überhaupt onder de ACM valt: wat de EAA voor webshops betekent.

Bronnen

Terug naar het blog